11-07-12

Is dit nu alles?

Dit wordt geen vrolijke blogje,.......maar eerder een gezaag van een vrouw die wakker geworden is met het gevoel " is dit nu alles"?

Het begon vannacht al toen ik wakker werd, met keelpijn,......en ik had zoiets van niet nu,......damn ik wil niet ziek worden en waarom toch, ik eet veel groenten, fruit, drink veel water, ik sport 3 à 4 keer per week en als ik niet ga sporten rij ik met de fiets naar het werk, ik beperk de snoep en de vetten, ik zou moeten bruisen van energie maar neen,.......ik voel me niet ziek hoor en ik voel dankzij het vele drinken van groene thee dat het betert de pijn,.....

En toen ik vanmorgen opstond werd ik echt wakker met het gevoel is dit nu alles,......en kon het bijna niet opbrengen om me klaar te maken om naar het paradijs hier te komen,.....hoe later het werd hoe meer ik een knoop in mijn maag kreeg en steeds meer het gevoel had ik wil niet gaan,.........ik haat het in het paradijs, het nutteloze werk, de randdebiel van een Miami die de meest belachelijke zaken vraagt, zoals waarom moet er een stempel en een handtekening op de factuur voor Indië,........Wat moet een mens daar op antwoorden, dat ze dat ginder graag zien???

En vandaag is het ook weer zover,.......hij gaat de prijzen voor bepaalde kwaliteiten nog eens wijzigen,.....wat inhoudt dat al de produktierapporten die ik gemaakt heb, weer gaan wijzigen, oké het is niet zoveel werk, maar dan heb ik zoiets van, zo raak ik niet vooruit,.......en natuurlijk het beeld dat we weer stock moeten maken bezorgt me weer stress, want ook dat houdt in een stock van duizenden caraten allemaal opgedeeld in verschillende kwaliteiten, ziften en maaksels ook nog eens heruitrekenen met verschillende prijzen,.....en het spijt me, maar het boeit me niet, het is een job voor een leeghoofd,......en ik vrees dat hier de knoop zit van heel mijn gevoel, of heb ik een vervroegde midlife crisis,.......kan ook natuurlijk Lachen, momenteel boeit het leven me niet echt, het is opstaan, werken, sporten en zetel,.......dat gevoel heb ik een beetje,.......en het enige leuke vooruitzicht is een after-work party donderdag met swingers,.....is dat allemaal niet wat een leeg bestaan?

Ben ik op zoek naar diepgang?  Waarom voel ik me niet gelukkig?  Ik heb alles wat ik nodig heb,.......een fantastisch lief, leuke kids, een job een gezellig huis,......wat ontbreekt er in mijn leven?  Waar ben ik op zoek naar,......het zijn vragen die me vandaag ongeloofelijk bezighouden,......en het liefst wil ik verdwijnen onder een deken, samen met veel chocolade koeken en koffie,......de tranen uit mijn ogen huilen en morgen weer opstaan en denken, komaan we gaan er weer voor!!!!!!!!!!

12:57 Gepost door Miss sex and the City | Permalink | Commentaren (8) |

Commentaren

Zó herkenbaar Carrie. Ik dacht dat mensen met kinderen een 'volmaakter' leven hadden dan mensen zonder, tenminste dat is wat mensen mét kinderen vinden over mensen zónder kinderen.
Misschien is het tijd om alles eens over een andere boeg te gooien? Een nieuwe job zoeken, een verre reis maken, ik zeg maar iets? (ook tegen mezelf)
't Leven is te kort om dezelfde dag twee keer te leven...

Gepost door: LJ | 11-07-12

Reageren op dit commentaar

Maar mensen met kids hebben helemaal geen volmaakter leven, laat je da aub niet wijsmaken,.......ik vrees zelfs het tegenovergestelde maar goed, dat is mijn bescheide mening,......ik moet inderdaad eens nadenken over deze job, ze maakt me absoluut niet gelukkig,....integendeel en ik ben bang voor de dag dat ik huilend rechtsomkeer maak,....
Omdat alles nu stilvalt komt er een leegte hé, er is absoluut niks op tv dus het leven is momenteel een beetje leeg,......zo voelt het in elk geval.

Gepost door: Misssexandthecity | 11-07-12

Reageren op dit commentaar

Dit soort dagen zijn op zich niet slecht, ze doen nadenken over wat je graag anders hebt in je leven. En ergens is het denk ik ook een boodschap dat het misschien tijd is voor verandering? :-)

Gepost door: justm3 | 11-07-12

Reageren op dit commentaar

Heeft niet iedereen soms van dit soort dagen of periodes? Dat komt volgens mij omdat we kunnen nadenken. Of vergis ik me?

Gepost door: Corvus | 11-07-12

Reageren op dit commentaar

Ik denk dat iedereen weleens dit soort dagen heeft, echter vind ik ook dat je alles uit een dag moet halen. Ik heb weleens eerder blogs van jou gelezen dat je van alles op je werk doet, ik weet niet meer precies wat, maar social media, blogs. Dat is toch al een teken dat je werk niet heel veel uitdaging biedt.

Ik kan mij niet eens de laatste keer herinneren dat ik op mijn werk een prive mail/internet heb gedaan. Ik probeer altijd het beste uit een dag te halen en ik wil ook aan het eind van de dag denken, ja ik heb vandaag echt geld voor mijn baas verdiend.

Gepost door: Mich | 11-07-12

Reageren op dit commentaar

O, wat vervelend om te lezen. Ik herken je heel erg goed, heb me vroeger HEEL vaak zo gevoeld. Nutteloos, zo noemde ik. Ik had het gevoel dat ik het doel van leven miste, totaal geen idee wat mijn doel was en ik voelde me dus nutteloos. Hoe meer ik erover na ging denken, hoe ongelukkiger ik werd. Bij mij veranderde het toen ik zwanger werd. Ik voelde me nuttig, ik was moeder. En toen ik dat gevoel EINDELIJK los kon laten kon ik gelukkig worden waardoor ik me nu, thank god, (bijna) nooit meer zo voel.

Want, stiekem weet je wel dat je super veel hebt om gelukkig te zijn. Ga je daarop focussen, in plaats van op hetgeen dat je mist. Dan komt de rest vanzelf wel.

Gepost door: Maris | 11-07-12

Reageren op dit commentaar

Weet je lieve Carrie, steek het op het weer! Het is kutweer, we missen de vitamine d, en daardoor worden we neerslachtig. Zorg voor en doel,( naar NY voor je veertigste ) concentreer je daarop. Want het leven is nu eenmaal soms saai en eentonig, we kunnen daar niet van uit! Zelfs het spannende aan het swingen gaat er na een tijdje ook af volgens mij. En idd, er is niets op tv , in de zomer en de films die er zijn beginnen voor ons allemaal te laat.
Probeer je te focussen op de vakantie die eraan komt en weet dat het diamantjes tellen de afsluit is van een werkjaar en je dan mag verpozen. Wat het veranderen van job betreft, moet je echter wel opletten dat je elders niet in een lagere weddestatuut komt, want dat zou ook voor een hoop frustratie zorgen vrees ik.
Ik hoop dat het vandaag al iets beter is ondertussen!
liefs

Gepost door: christa | 12-07-12

Reageren op dit commentaar

Ik zou niet direct radicaal dingen gaan veranderen. De ervaring leert dat een rot gevoel vaak voortkomt uit iets in jezelf en dat een externe verandering dan weinig toevoegt. En soms een avondje de emotie toelaten, tja waarom niet. Huilen lucht op! Sterkte!

Gepost door: Joyce | 14-07-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.