07-06-12

Juni

Ik haat juni,......zowiezo is het wanneer de kids er zijn behoorlijk druk, maar juni verandert het meestal nog een versnelling hoger, heb momenteel weer het gevoel of ik op de sneltrein zit en er niet afraak. 

Want juni is de test maand en volgend jaar wordt het de examen maand,....en ik heb er meer stress van dan de zoon zelf,....elk jaar opnieuw is het hetzelfde liedje,.....hem motiveren om te studeren,......zorgen dat hij zijn leerstof kent, hem elke keer wijzen op dat hij begrijpend moet leren en niet als een aapje alles vanbuiten leren,.....elke keer hem ondervragen, oefeningen opstellen die hij meestal foutloos oplost, maar wanneer hij met de testresultaten thuiskomt is het resultaat vaak een stuk minder,.....en ik blijf zoeken naar een oplossing of een reden en ik kan ze niet vinden, hoe komt het dat hij een oefening thuis correct oplost en een gelijkaardige en soms zelfs dezelfde oefening op school fout maakt???  Iemand ervaring mee??

En dat is voor mij een bepaalde frustratie en langs de andere kant denk ik, hij beheerst zijn leerstof wel, anders zou hij het thuis ook niet kunnen oplossen.

Hij is ook heel slordig zowel in het schrijven als in klasseren in alles, hij vergeet ook regelmatig de nodige boeken om te kunnen studeren überhaupt,.......

En toch, wat grappig is,.......wanneer ik vraag wat moest je allemaal studeren, dan kan hij het pagina voor pagina opsommen,....en wanneer het hem echt interesseert dan kent hij zijn stof wel en anders stuur ik hem terug, want dan kan hij mijn vragen maar half beantwoorden.

En het ergste moet nog komen, de zwaarste week van testen, dan is hij bij zijn papa,.......en die hecht er een stuk minder belang aan als ik,........en ik vrees dat die wetenschap de stressfactor verhoogt, maar ik moet vertrouwen hebben in de zoon,......want ik kan zijn handje niet blijven vasthouden en naar volgend jaar toe zal hij moeten leren zelfstandig werken,.......

Waarom lijkt hij niet meer op mij??  Ik was een strever, nog steeds trouwens,......mijn boeken waren picco bello in orde, elke taak was op tijd klaar en een 7 vond ik te min,.......en mijn ouders,......die hebben mij nooit geholpen,.....mss is dat mijn grootste fout geweest,.....Dat ik teveel heb willen helpen,......te goed heb willen doen!!

Juni,......ik hoop dat je snel voorbij bent,.........en ook weer niet,.......want dan is het weer sneller september en laat ik de zoon los op weg naar de volwassenheid,.....en wie weet wat wordt dat nog allemaal,......gelukkig heb ik Mr.Big, die met me aan 1 kant staat en zich mee inzet om de zoon op te vangen en te helpen waar hij kan,......ook corrigerend,.....en ik heb dat nooit erg gevonden dat hij mijn zoon ruzie gaf,.......maar toen de zoon vorig weekend in de auto vertelde dat de vriendin van zijn papa zo'n strenge is en hem vaak terecht wijst,.....dan kreeg ik toch even de kriebels,.......wie denkt dat stukje madam zonder kids wel wie ze is,.....ik weet dat ik zo niet mag denken en dat ze ook handelt naar wat het beste lijkt, maar dat waren toch wel mijn eerste gedachten, ook al omdat ik haar nog nooit ontmoet heb alleen op foto gezien,......zou het fijn vinden om gewoon eens er een praatje met te doen, want ze zorgt toch ook een stuk voor MIJN kind,......en zo blijkt nog maar eens dat het co-ouderschap niet het ideale plaatje is, maar dat was mijn huwelijk ook niet,......en als ik van 1 ding wel spijt heb is dat ik niet vroeger een einde aan mijn huwelijk heb gemaakt,......

14:42 Gepost door Miss sex and the City | Permalink | Commentaren (9) |

Commentaren

Hey Carrie, je hebt een ideaalbeeld van je zoon in je gedachten en je zou er alles aan doen om hem te kneden naar het beeld wat jij in gedachten hebt. Maar zoonlief heeft een eigen ik, een eigen karaktertje en je kan hem wel bijsturen en motiveren, maar hem veranderen , dat kan niemand. Wij willen het altijd veel beter doen dan ons eigen ouders en wensen daar dan idd resultaat van, maar niets is minder waar. Ik heb mijn twee kinderen op dezelfde manier opgevoed en ze zijn ook alletwee totaal andere mensen geworden. Dit is nog maar eens bewijs dat we als moeder niet alles in de hand hebben. Ik hoop ook dat Mateo goed kan opschieten met zijn stiefmoeder en als jij daar nood aan hebt om haar te leren kennen , zou ik dat misschien eens polsen of dat eventueel zou kunnen. Dat is idd soms de keerzijde van medaille van co-ouderschap. In elk geval kalm blijven tijdens de examen, want de stress zet je onbewust op je kind over! Niet doen dus. Veel succes !

Gepost door: christa | 07-06-12

Reageren op dit commentaar

Ik zou het niet beter kunnen zeggen dan Christa!

Probeer dat ideaalbeeld van wat je voor Mateo wil een beetje los te laten. Het laatste dat je wilt is hem het gevoel geven dat hij niet goed genoeg is, want dat is iets dat heel lang blijft plakken. En jij kan zeggen wat je wil, maar als hij opgroeit met het idee in zijn hoofd dat hij niet aanvaard wordt zoals hij is, dan is dat iets dat jullie band wel eens zou kunnen verslechteren op termijn vrees ik. Ik weet zelf niet wat het is om mama te zijn maar ik kan me echt wel inbeelden dat het heel moeilijk is om de juiste balans te vinden.

Gepost door: justm3 | 07-06-12

Reageren op dit commentaar

Ik wou dat ik kon zeggen dat het beter wordt met de jaren, maar helaas. Ik heb twee kinderen, eentje zoals jij vroeger was, plichtsbewust, ... en eentje dat denkt dat schoolwerk wel passeert als ze er niet aan denkt. Dat voortdurend moeten motiveren hangt me ook wel eens de keel uit.
Maar kom, jij en de zoon slaan jullie er wel door, vandaag en 14 dagen zullen de toetsen (examens in mijn geval) wel voorbij zijn

Gepost door: Eilish | 08-06-12

Reageren op dit commentaar

We tellen af :-), succes daar!!

Gepost door: Misssexandthecity | 08-06-12

Precies of ik een stukje van mezelf lees...op een paar details na :-)
Maar ik heb ook een dochter, zelfde leeftijd als jouw zoon en die is net hetzelfde. Thuis en zelfs in de klas(zeggen de leerkrachten) geeft ze de indruk het te kennen en als ze dan een toest heeft.... :-(
Tja veel kan je er niet aan doen. Ze is ook slordig en vergeetachtig en eigenlijk kan het haar allemaal zoveel niet schelen. En dan heb ik nog een oudere dochter die wel de strever is, waar ik nooit moet "achterzitten"....zelfde opvoeding en toch zoooooooveel verschil.
Ze komen er wel....daar troost ik me mee en aan de andere kant...mijn "slordige" meid gaat zo huppelend en zorgeloos door het leven, ze lacht, geniet en de andere(het "streverke") heeft het een pak moeilijker met zorgeloos zijn. Wat is ideaal....niets denk ik...gewoon er blijven in geloven en blij zijn dat we niet allemaal dezelfde zijn :-)
Succes nog.

Toedeloe.
P.

Gepost door: P. | 08-06-12

Reageren op dit commentaar

Dit is dan ook weer heel herkenbaar, ik was de strever en te serieus en mijn zus die denkt nog altijd morgen is er ook nog een dag :-)

Gepost door: Misssexandthecity | 08-06-12

Laat je zoon zelf zijn weg zoeken. Alleen ook door tegenslagen zal hij leren. (niet mijn woorden maar die van mijn moeder overigens) Ik was vroeger net zo, leerde nooit. Simpelweg omdat ik de stof echt wel kende. Ik ben 1 keer blijven zitten omdat ik er echt niets voor wilde doen. Verging de wereld toen? ehm nee ik heb er van geleerd dat je soms toch echt moeite moet doen. Vertrouw op je zoon, dat is het enige wat ik kan zeggen

Gepost door: Joyce | 10-06-12

Reageren op dit commentaar

Kan je geen ontmoeting regelen met de stiefmoeder van je zoon? After all, 50% van de tijd staat ze mee in voor zijn opvoeding.
Ik ken geen gelijkaardige situaties, voor mij ging leren makkelijker dan voor mijn zus maar we waren allebei brave studenten.
Ik wens je veel succes met de maand juni!

Gepost door: LJ | 13-06-12

Reageren op dit commentaar

@Joyce,.......deze raad ga ik opvolgen,.....ik denk de beste raad die iemand me kan geven :-)
@LJ, ik zal haar en mijn ex eens uitnodigen voor een etentje, waar hopelijk genoeg drank voor bestaat,......:-)
@Bie,........I know :-)

Gepost door: Misssexandthecity | 13-06-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.