27-04-12

Carrie's week,........

Carrie heeft een lang weekend en ze gaat het goed kunnen gebruiken,.........heel de week was weer hectisch, het zoontje is weer met 2 nota's naar huis gekomen,.....met als gevolg dat hij niet mee op voetbaltornooi mag naar Nederland voor 3 dagen,.......wat dan weer resulteerde in ruzie met de ex, die het niet eens was met mijn beslissing,......maar me geen alternatieve straf kon aanbieden, hou dan je mond verdomme,.....om dan ook nog eens te horen dat ik niet aan de trainer mag melden waarom,......net zoals Mr.Big me gisteravond meldde dat ik bij mijn ouders niks mag vertellen,........wel ex en lief,.........ik DOE wat ik wil,..........zeg me niet wat ik mag of niet mag zeggen/doen, want Carrie gaat dan uitbreken, vooral ex jij zou dat moeten weten,......en ex stop met alles te bespreken waar de zoon bij is,........nu weet hij dat we het WEER niet eens zijn,........maar dat is ook de reden waarom jij mijn ex bent op het gebied van opvoeding stonden we lijnrecht over elkaar en dat is nog steeds het geval,......over de rest ga ik het zelfs niet meer hebben,........ik blijf bij mijn besluit,......

En hier houdt het gezaag op,.......ja Carrie is weer boos geweest,......en is ten einde raad wat de zoon betreft,.....en heb het gevoel dat ik faal als moeder,........en dat ik 13 jaar geleden mijn gevoel had moeten volgen en neen zeggen tegen kids,......ik heb nooit moedergevoelens gehad, kinderen interesseerde me niet,......had nooit echt het gevoel ik wil mama worden,......ben het dan toch geworden, omdat ik voor een voldongen feit werd gesteld,........had 1 eileider al verloren toen ik 16 was door overmatige kistvorming en de 2de was in geen goede staat toen de gynaecologe me erop wees dat als ik kids wilde het een beetje de laatste kans was,......ik was 27,.....was bezig met carrière uit te bouwen en met mijn sport,.......met mezelf dus Lachen, mijn relatie was niet wat ze moest zijn, alleen besefte ik dat toen niet,......mijn ex wilde kids,......en ik gaf toe, ook uit angst van als ik het nu niet doe dan heb ik als ik ze toch wil de kans niet meer,.......en ik was onmiddellijk zwanger,.....de huilende zwangerschap, heb me nooit zo ongelukkig gevoeld als toen,.....ik was misselijk, mocht niet meer sporten en de kilo's smeten ze eraan, 30 om precies te zijn,......de bevalling was loodzwaar, maar na 36 uur kwam de zoon ter wereld,........en ik werd onmiddellijk overspoeld door een diepgaande liefde,.....iets waar ik zelf van schrok, want zolang hij in mijn buik verbleef vond ik het vrij surrialistisch en kan ik niet zeggen dat ik er een band met had,......of toch niet zoals in de boekje beschreven stond,.......de angst om niet te weten wat en hoe, want ik had nog nooit een pamper ververst laat staan een baby in bad gedaan,......was ongegrond,........maar ik heb nooit de behoefte gehad om de supermama te zijn,......ik zie mijn zoon heel graag, maar als hij er niet is,........heb ik niet het gevoel dat mijn arm is geamputeerd,.......voel ook niet de behoefte om constant aanwezig te zijn of te animeren,.......als hij me vraagt om samen te voetballen, dan moet ik me serieus opladen om het toch te doen,.......met de play-mobiel of de lego, idem,......aan de WII begin ik zelfs niet,.....ik doe het NIET graag,.......toen hij kleiner was, dan verplichtte ik mezelf om met de auto's te spelen, legertje te spelen,.....maar het was nooit van harte,......het enige dat ik echt van harte doe is hem overladen met knuffels en liefde,.......en ik zal altijd zorgen dat er Ice-tea is en zijn lievelingssnoepjes,.....en mss schuilt daar het probleem,......ik denk dat de zoon het voelt dat ik niet een echte mama ben,......maar eentje die zorgt uit verantwoordelijkheidsgevoel,........eentje die vindt, ik heb hem op de wereld gezet, ik moet zorgen dat het goed loopt met hem,......maar als we heel eerlijk zijn,......zijn we niet echt een mama en vind ik het een geweldige opdracht om er een te zijn,......en  geniet ik zo fel van de kids-loze weken, dat ik enkel aan mezelf moet denken,......het gevoel heb ontslagen te zijn voor de verantwoordelijkheden, van de druk om tijdig thuis te zijn en alles te regelen,.........dat ik me schuldig voel, want zo zou een goede mama zich niet mogen voelen,......

14:16 Gepost door Miss sex and the City | Permalink | Commentaren (4) |

Commentaren

Wel Carrie ik heb schrik dat het bij mij net zo zal zijn...

Gepost door: LJ | 27-04-12

Reageren op dit commentaar

Hey Carrie! Ik denk dat je het veel te zwart wit ziet en het is niet omdat je constant zit te spelen dat je daarom een goeie mama bent! Sommige mensen oververwennen hun kinderen zodanig dat het kind uiteindelijk allerhande eisen gaat stellen! Het is verkeerd te denken dat je de beste vriendin van je kind moet zijn. Jij draagt je verantwoordelijkheid en voor zover ik je ken, kan ik zeggen dat jij een fantastische mama bent. Vooral je ex doet hard zijn best om zoon zijn beste vriend te zijn en dat ik niet ok!
Maar wees gerust Carrie, iedereen twijfelt wel eens aan zichzelf!
Geniet van het lange weekend meid!
liefs

Gepost door: christa | 28-04-12

Reageren op dit commentaar

Ik denk dat wel meer mensen in jouw situatie zitten: mensen die aan kinderen begonnen zijn voor ze er echt over nagedacht hadden of vrouwen die hun biologische klok voelden tikken. Ik kan me voorstellen dat het geen gemakkelijke situatie moet zijn, zeker als er dan nog conflicten zijn met de biologische vader. Maar meer dan je best kan je niet doen he. Veel sterkte.

Gepost door: Corvus | 28-04-12

Reageren op dit commentaar

Goh, ik denk dat elke mama op haar eigen manier mama is. De ene zal idd heel erg graag met haar kinderen spelen. De andere is eerder zorgzaam en zorgt dat haar kinderen lekker eten krijgen en dat hun lievelingssnoep in huis is.

En met hoe hard jij het je aan trekt dat je ex niet consequent wilt optreden, en hoe hard jij het je aantrekt dat je schrik hebt dat je geen goede mama bent en dat je zoon dat mss 'aanvoelt', dat bewijst dat jij wel een goede mama bent. Want moest je geen goede mama zijn, dan zou je dat je niet aantrekken, en dan zou je geen moeite doen om hem op te voeden en dan zou je er niet over liggen piekeren over waarom je zoon zich niet gedraagt op school.. :-)

Gepost door: justm3 | 28-04-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.