13-04-12

Schrijnend

Gisterenavond was het weer aanschuif tijd bij mijn ouders zoals elke donderdag om de 14 dagen,....ze waren de zoon al van het sportkamp gaan oppikken, dus er was geen stress, ik kon rustig naar het ouderlijk huis rijden, dankzij de vakantie ook weinig verkeer op de baan, mijn grootmoeder woont naast mijn ouders, ze wordt volgende maand 86, maar woont nog alleen in een groot huis, waar ik trouwens 10 jaar heb gewoont, eerst met mijn ex, daarna met Mr.Big,.....om voor hen (mijn grootvader leefde dan nog) te zorgen, later voor haar.  Maar ik beken, het was een moeilijke situatie, omdat we geen privacy hadden en dat ze zich overal met moeide, ik kon de deur niet uit of ik moest vertellen waar ik naartoe trok, ik heb toen die beslissing genomen omdat mijn grootouders ervoor gezorgd hebben dat ik toch een fijne jeugd had en me kon ontwikkelen en bij mijn grootmoeder kon ik altijd terecht, tijdens mijn studie ging ik tijdens de blok altijd daar studeren en werd ik in de watten gelegd, dat vergeet je niet,.....dus toen ze het financieel moeilijk kregen en ook fysiek heb ik toen met mijn ex beslist om het huis te kopen, de zolder te verbouwen tot privé-vertrek en vol goede moed maakten we het beste van de situatie,......toen ik scheidde kocht ik mijn ex uit en bleef ik bij de "bomma",....maar toen begon je al te merken dat ze zich meer en meer aan mij vastklampte en ze het moeiijk had wanneer ik uitging en zeker toen ik Mr.Big leerde kennen,....maar ik had een belofte gemaakt aan mijn grootvader dat ik voor haar ging zorgen, dus ik beet door.  Mr.Big kwam na een tijdje bij ons inwonen, de polyvalente ruimte werd omgetoverd tot onze slaapkamer en mijn slaapkamer en de zoon zijn slaapkamer kregen een likje verf zodat ze elks hun eigen ruimte hadden.

Iedereen kreeg de kans om zich aan te passen, maar de ruzies volgenden zich op, elke handeling moesten we bijna verantwoorden, mijn was werd achter mijn rug anders opgehangen, op het eten werd vaak commentaar gegeven alsook we uitgingen en wat langer in ons bed bleven liggen, de tuin moest gedaan worden zoals zij het wilde en toen mijn grootmoeder zich ook begon te moeien met de opvoeding van de kinderen dan ging ze een brug te ver,........na 10 jaar had ik het gehad, ik wilde van de verantwoordelijkheid af, ik wilde in mijn eigen huis kunnen doen wat ik wilde en niet elke keer op de toppen van mijn tenen lopen en naar haar luisteren,....want je mocht je hoofd niet laten zien of je werd geclaimd, te verstaan uiteraard, want ze zag heel de dag niemand.

We besloten om te gaan verhuizen,.....we bekeken het finaciële plaatje, want ik wilde mijn huis houden, zodat ze er kon in blijven wonen en we vonden snel een appartement dat aan onze eisen voldeed.  Na een maandje het bewoonbaar maken verhuisden we,.........ik heb niet voldoende woorden om uit te drukken hoe fijn ik het vond op te staan en alleen te zijn, alleen met Mr.Big aan tafel, geen rekening houdende met de plaatsbezetting in de badkamer, eten wat we zelf wilden,.........en het is bijna een jaar geleden nu en ik vind het nog steeds en van mijn beste beslissingen, voor mezelf maar,.......

Gisterenavond liep ik dus voor ik naar mijn ouders trok bij haar binnen,....onmiddellijk kreeg ik een brief in mijn handen geduwd om de gas op te meten, het was dan toen ik hem las de waterstand die ik moest opschrijven en dan begon het verhaal hé, dat ons mama de gordijnen had gewassen, maar niet goed had teruggehangen, dat de tuin dringend gedaan moest worden, want dat ons mama dat niet kon met haar rug, dat de werkvrouw al meer dan een maand niet was geweest en dat ons mama nog geen tijd had gehad om met haar, haar lakens te verversen,......maw ze liggen al meer dan een maand op.

Ik begon met de meterstand te noteren, trok naar de badkamer om te kijken wat er met de gordijnen was gebeurd en toen viel ik bijna achterover van de sterke urinegeur die er hing,....ik trok de wc open deed de bril naar boven en dat tartte alle verbeelding hoe vies de wc was,......ik hing de gordijnen goed, ging vlug een kijkje nemen in haar slaapkamer ook een urine geur en een oude mensen geur, brrrr.

Ik vond de toestand zo SCHRIJNEND had in tranen kunnen uitbarsten, mijn moeder is godverdorie op pensioen, waarom komt de zorg van mijn grootmoeder altijd op mijn schouders, het is nochtans haar moeder,......maar goed ik kan het niet aanzien dat ze in zo'n toestand leeft, het liefst zou ik hebben dat ze naar een serviceflat of rusthuis gaat, omdat ze daar verzorgd wordt, maar daar wil ze niet van weten,......en ik kan het niet over mijn hart krijgen om ze ernaartoe te brengen tegen haar wil, noch dat ik ze in zo'n toestand kan laten leven, dus ik heb vandaag een dag vrij genomen, om mijn werk te doen dat ik dit weekend had gepland en morgen trek ik met Mr.Big naar haar, om het huis en de tuin onder handen te nemen, heb ook familiehulp gecontacteerd dat er dringend vervanging moet komen en om de hulp eventueel uit te breiden,......en ik vrees dat ik het toch zal moeten inplannen om er meer dan 1 keer per week naartoe te rijden,......en haar te gaan helpen, ik kan het met geen woorden beschrijven hoe moeilijk ik het vind haar zo te zien achteruit gaan,.....ze was zo'n fiere, zelfstandige, trotse madam, met een heel sterk karakter en nu is ze nog net een bang vogeltje afhankelijk van alles en iedereen,........zo SCHRIJNEND!!!!!

13:19 Gepost door Miss sex and the City | Permalink | Commentaren (7) |

Commentaren

Allez jou ma kan toch ook een beetje helpen toch ? Wel Carrie , je bent wat ik dacht ; Een echt gouden hart die ondanks haar drukke tijd toch iets over heeft voor anderen in nood . Mr Big zal wel zijn handen vol hebben met de tuin !
Mijn schoonvader leefde naast ons deur , een echte nachtmerrie , want we hadden echt geen privé leven meer !
Werk ze en neem toch ook eens tijd voor jezelf hé dit weekend! xxx

Gepost door: ollie | 13-04-12

Reageren op dit commentaar

Ik heel erg voor jou, je oma , maar ook heel erg hoe je moeder geen poot uitsteekt! Wat lief van jou om de touwtjes in handen te nemen en al die diensten te contacteren! Je hebt idd een gouden hart, maar dat betekend niet dat ze j moeten uitpersen als en citroen.
Probeer ook maar wat van het weekend te genieten.
groetjes

Gepost door: christa | 13-04-12

Reageren op dit commentaar

pff amai, geen gemakkelijke situatie. Het zegt wel veel over jou, dat je zo zorgzaam voor haar bent, maar weinig mensen zijn dat. En het zegt ook veel over hoe je moeder is, dat ze haar eigen moeder in die situatie laat zonder haar te helpen.

Gepost door: justm3 | 14-04-12

Reageren op dit commentaar

Respect. Dat jij zo voor je oma zorgt... Ik kan me niet inbeelden hoe moeilijk het moet zijn voor jou, dat je mama haar mama niet helpt (of dat krijg ik toch als gevoel uit je tekst).

Misschien kan je een regeling uitwerken met je mama dat je maar om de twee weken hoeft te komen?

Mijn mama gaat om de twee weken bij mijn opa kuisen en helpen. Die is wel nog redelijk goed te been maar het is ook nodig. Ik vrees dat ik mijn bompa bij mij in huis zou nemen moest hij het moeilijk krijgen. Maar als ik dan bij jou lees wat er dan kan gebeuren... :/

Sterkte!

Gepost door: deijsprinses | 15-04-12

Reageren op dit commentaar

Niet gemakkelijk. Mijn oma - de ma van mijn ma - heeft enkele jaren bij ons thuis gewoond; bij de verbouwing ervan was dat min of meer voorzien. Het was niet omdat ze zichzelf niet kon redden, want dat kon ze nog heel goed, maar haar huis was gewoon te groot voor haar alleen. Een groot succes was dat toch niet. Met mijn ouders had ik geen "generatieconflict", maar met mijn oma was dat toch wel anders. Mijn ma lag ook geregeld overhoop met haar omdat ze (oma) zich toch wel graag met vanalles moeide en mijn ma kreeg de indruk dat ze niks goeds kon doen. Uiteindelijk is oma dan naar een rusthuis gegaan, waar ze het - voor zover ik kan nagaan - redelijk naar haar zin had. Ze heeft daar nog vele "goede jaren" gehad (ze waste zichzelf nog, maakte zelf haar bed op, hielp anderen) voor ze in 2010 overleed, zonder te lang geleden te hebben (al is iedere dag leed er een te veel) en (gelukkig) zonder alzheimer of iets dergelijks gehad te hebben.

Gepost door: Corvus | 16-04-12

Reageren op dit commentaar

Niet gemakkelijk. Mijn oma - de ma van mijn ma - heeft enkele jaren bij ons thuis gewoond; bij de verbouwing ervan was dat min of meer voorzien. Het was niet omdat ze zichzelf niet kon redden, want dat kon ze nog heel goed, maar haar huis was gewoon te groot voor haar alleen. Een groot succes was dat toch niet. Met mijn ouders had ik geen "generatieconflict", maar met mijn oma was dat toch wel anders. Mijn ma lag ook geregeld overhoop met haar omdat ze (oma) zich toch wel graag met vanalles moeide en mijn ma kreeg de indruk dat ze niks goeds kon doen. Uiteindelijk is oma dan naar een rusthuis gegaan, waar ze het - voor zover ik kan nagaan - redelijk naar haar zin had. Ze heeft daar nog vele "goede jaren" gehad (ze waste zichzelf nog, maakte zelf haar bed op, hielp anderen) voor ze in 2010 overleed, zonder te lang geleden te hebben (al is iedere dag leed er een te veel) en (gelukkig) zonder alzheimer of iets dergelijks gehad te hebben.

Gepost door: Corvus | 16-04-12

Reageren op dit commentaar

Ik hoop dat de dag dat mijn grootouders hulpbehoevend worden nog ver weg is. En dat mijn kinderen later wél voor mij zullen zorgen op mijn oude dag. Of dat ik zo'n lieve kleindochter heb als jij :-))

Gepost door: LJ | 17-04-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.