10-02-12

Verschoten

Gisteren was het toch even verschieten, wanneer ik mijn papa in tranen aan de lijn kreeg, dat hij op straat was gevallen en van niks meer wist en hij op de spoed lag,...........hij kon mijn mama ook niet bereiken, dus ik probeerde hem te kalmeren en te zeggen, papa ik ga hier onmiddellijk vertrekken, pik mama op en we komen naar het ziekenhuis.  Mijn hart raasde wel,....want ondanks het feit dat papa maar 66 wordt is zijn gezondheid niet echt fantastisch, heeft al een CVA gehad en er zitten al 4 stents in zijn aders.  Heeft zelfs een pillendoos nodig om zijn medicijnen correct op te volgen, dus ik was ongerust,.....ook omdat hij zelf zo panikerig klonk en dat is niet mijn vader zijn gewoonte.

Nu mijn moeder bleek ook helemaal niet thuis te zijn, ze was naar het schoonheidssalon, maar voor ik die info juist doorkreeg, was ik al thuis geweest en 3 keer rond gereden,..........ondertussen was mijn zus ook op de hoogte en die was al naar het ziekenhuis gereden, waar mijn vader al ontstlagen werd zonder enig onderzoek.  Mijn zus en ik waren het beide eens, dat we dit verder wilden laten onderzoeken en wij, ja heel het gezin in de wagen naar het UZA waar papa ook in behandeling is bij de cardioloog.

Daar aangekomen, werd papa onmiddellijk onderzocht, van bloeddruk nemen, tot reactie test, bloedafname, cardiogram, scan,....hartslag die trouwens maar 40 was,........en dat was nu het grote probleem, papa had ong. een half uur op de bus gewacht in de kou, dan op de warme bus en dan weer in de koude en hartpatiƫnten zijn daar gevoelig voor,......hij moet als het koud is nu nog een extra pil nemen om zijn hartritme te controleren.

En wij weer naar huis,.......emotioneel uitgeput,.....want het is mijn grootste angst, mijn vader voor mijn moeder moeten afgeven,.......want mijn moeder is helemaal niet in staat om voor zichzelf te zorgen en dat klinkt hard, maar het is de waarheid,........enkel haarzelf en veel uiterlijk vertoon maar oh zo weinig inhoud,.........ze kan ook geen geld beheren en is niet zelfstandig,..........en het ergste is dat ze het niet beseft, noch toegeeft want ze vindt zichzelf heel wat en plus ze kan echt niks, om een voorbeeld te geven toen papa was opgenomen voor zijn stents, kwam ze zelfs aan mijn vragen om te bellen met haar telefoon want het ging niet zelf,........ze kwam toen bij ons eten, terwijl ze een hele dag thuis is en wij bij haar zouden moeten gaan eten, kan ook niet autorijden, dus alles gaat op mijn nek komen en ze is geen pretje om mee om te gaan,.......gelukkig is ze ook niet uit op een moeder/dochter relatie want ik wijs haar met de neus op de feiten, ik ben in de verte verste niet haar en ik ben alles wat zij niet is,........

12:09 Gepost door Miss sex and the City | Permalink | Commentaren (3) |

Commentaren

Dat moet idd schrikken zijn... Ik moet er niet aan denken dat ik mijn ouders zou kwijtraken op een dag! Maar maak je niet te veel zorgen over het gedoe met je moeder, je ziet wel wat daarvan komt eens het zover is, nu: aan prettigere dingen denken!

Gepost door: LJ | 10-02-12

Reageren op dit commentaar

Hey missie, ooh wat wens ik je veel sterkte, steeds jammer als je geen mooie dohtermoederrelatie heeft! Ik hoop dat je papa er terug helemaal bovenop komt! STERKTE
xxxx

Gepost door: christa | 10-02-12

Reageren op dit commentaar

Lijkt me idd enorm schrikken! Goed dat je je papa extra hebt laten onderzoeken en hopelijk helpt die extra medicatie.

Khoop ook voor jou dat je je papa nog lang in je leven kan hebben, zeker als ik zo lees hoe je moeder is..

Gepost door: justm3 | 12-02-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.