29-11-11

Nothing will change

Een heel weekend ruzie, omwille van geld, men heeft dan toch gelijk dat het leidt tot ruzies en spanningen.  En ik besef nu, vandaag na het allemaal te laten bezinken, dat er niks zal veranderen, noch aan het feit van zijn "loonsprobleem", noch aan het feit dat er voor ons niks op papier staat, dat alles bij het oude blijft, want ondanks mijn argumentatie en ons gesprek gisteren bij een fles wijn, wat eindelijk een constructief gesprek was, is het duidelijk dat het allemaal zinloos was.  Hij wil niet echt van job wijzigen, hij heeft eens op vacature gekeken en 2 openstaande vacatures gesaved, als je echt van werk wil veranderen, had hij zaterdag al op het net gekeken en eventueel de vacature gaan halen,......en je eventueel laten inschrijven bij een intrimkantoor.

Dus, ook al zegt hij dat hij actie zal ondernemen, zijn gedrag vertelt een ander verhaal,......want uiteindelijk moet ik besluiten, dat hij het huidige "loonsprobleem", niet echt een probleem vindt en dat het teruggaan naar de basis, geen slechte zaak is voor ons, het argument dat ik zelfs niet naar de kapper kon gaan wegens geldgebrek werd afgeschilderd als materialistisch en als belachelijk duur, want mijn haar laten kleuren kost inderdaad 100 euro,.......maar ik vind niet dat ik me hier voor moet verantwoorden, ik kleur mijn haar niet meer met van die supermarkt produkten, want het is al 2 keer heel fel tegengeslagen en ik krijg nu eenmaal grijs haar en ik denk dat ik voldoende geld binnenbreng om deze uitgave te rechtvaardigen :-), of ben ik hier mezelf aan het goedpraten :-).  En hij blijf bij zijn argument, dat we niks te kort komen, dat we de rekeningen kunnen betalen er eten is en we het warm hebben,.......

Wat kwam er nog naar boven, dat ik heel negatief ben en een hele reactie ontketen, door mijn foutieve manier van communiceren, dat laatste steek ik hand in eigen boezem,  want die manier van communiceren is inderdaad fout, ik laat me leiden door woede en tekortgedane gevoelens en dat is niet goed, dus daar moet ik stevig aan werken.  Negatief ben ik niet vind ik,.......ik loop niet constant ongelukkig rond of te zeuren en zagen en ik vind mezelf een optimistische madam,.....

Gisterenavond heb ik dan een fles wijn laten opendoen,........en een goed gesprek aangegaan,.......zonder kritiek en er is een ding heel duidelijk geworden,.........dat er niks gaat wijzigen en het is aan mij of ik ermee zal kunnen leven,.......want hij ontloopt op alle gebied zijn verantwoordelijkheden,.........en wil ik oud worden, met iemand die zijn verantwoordelijkheden van zich afschuift????

11:00 Gepost door Miss sex and the City | Permalink | Commentaren (4) |

Commentaren

Super dat je met hem erover hebt gepraat. Het is duidelijk dat hij er niets aan wil doen en inderdaad zoals je zegt zijn verantwoordelijkheden niet wil opnemen. Misschien moet jij eens stoppen met alle rekeningen met jouw geld te betalen en eerlijk ieder 50% te laten betalen of zoiets, eens zien of hij dan nog lang een dak boven zijn hoofd zal hebben...

Gepost door: LJ | 29-11-11

Reageren op dit commentaar

Beste Miss Carrie,

Alleen jij kan beslissen wat je in de toekomst wil aanvangen met die "wetenschap". Je weet nu waar je staat, en alle goede raad ten spijt, niemand kan je bij het nemen van beslissingen helpen. Je hebt daar trouwens ook veel tijd voor nodig denk ik.
Veel sterkte

Gepost door: christa | 29-11-11

Reageren op dit commentaar

Goed dat je met hem een rustig gesprek hebt gehad. Het is ook goed dat je beseft hoe hij ineen zit en dat je inziet dat hij niet zal veranderen. Het is nu idd aan jezelf om uit te maken hoe je nu verder wil. En jij mag gerust je haar laten verven bij de kapper. Jij verdient zelf genoeg geld, hij mag daar geen kritiek op geven dat jij dan ook iets voor jezelf wilt. Hij kan niet van je eisen dat jij al je extratjes moet opgeven omdat hij zelf de verantwoordelijkheid niet wil nemen voor de inkomsten en omdat hij verwacht dat jij de kosten dan maar moet dekken.

Gepost door: justm3 | 01-12-11

Reageren op dit commentaar

Het is niet zozeer de vraag of je met hem oud wil worden omdat hij geen verantwoordelijkheid heeft, het is veeleer de vraag of hij werkelijk verantwoordelijkheid zal opnemen indien jij hem écht nodig hebt als je ziek bent of zonder werk zou vallen.

Gepost door: een man | 02-12-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.