13-11-11

De dood

Mijn vriendin, laten we haar "Aramis" noemen,........en ik zijn al bijna 18 jaar "beste vriendinnen", die uiteraard al heel veel lief en leed hebben gedeeld, net zoals de zelfmoord van haar echtgenoot,......die ze heel moeilijk verwerkt krijgt en dat heel even werd ondergestopt door verliefde gevoelens voor haar nieuwe liefde,.........maar onverwerkte zaken, ze blijven terugkomen, zoals een boemrang,.........net zoals afgelopen week, ze weer heel sterkt worstelt met haar gevoelens en droomt over de overleden echtgenoot,......

Afgelopen woensdag, in de bakcursus, vroeg ze me, hoe ik mijn begrafenis zag, want ze had gedroomd dat ik voor haar ging sterven en  het zou haar rust geven dat ze wist hoe ze mijn laatste wens moest volbrengen ( pittig detail, ze heeft de laatste wens van haar echtgenoot ook niet volbracht), maar goed, het zette me aan het denken,.....hoe zie ik mijn begrafenis,.....

Ik zou het enorm fijn vinden, dat mijn vrienden allemaal iets komen voordragen,........over hoe ik was, over wat ik voor hen betekende,...ik wil absoluut geen kerkelijke begrafenis,.......ben niet gelovig,......dus hoef ik niet de hypocriet uit te hangen,.....ik wil begraven worden en niet verrast omwille van het feit dat ik enorm bang ben voor vuur,....ik wil wanneer mijn kist de plechtigheid verlaat, het liedje " when the lady smiles" wordt gespeeld, omdat het mijn favo nummer is en het bij me past, want ik ben the lady die altijd lacht,.......iedereen wordt ook verwacht in feestkledij, liefst met heel veel glitters omdat ik ook daar fan van ben ( denk nu niet dat ik alle dagen in glitters rondloop hé) en dat er achteraf een "Martini" feestje wordt gegeven,......dus geen tranen,......maar lachende feestende mensen, dat is wat ik wil,.........no Martini,......no party Lachen.  Dus ik ga de levende wereld verlaten in heuse Sex and the City stijl,..........Lachen.

Ik ben iemand die heel veel denkt over vanalles en nog wat,......die ook al heel veel waterkes heeft doorzwommen,......maar nog nooit heb ik me laten afglijden,.....en soms denk ik, Aramiske,.......take life the way it is,.....en wordt gelukkig,.....maar blijf niet hangen in het neerwaartse spiraal dat je echtgenoot heeft achtergelaten,......en maak nog iets van je leven!!!!!!!!   Want je hebt alles om gelukkig te zijn,......laat hem niet winnen!!!!!!!  Gun hem dat niet,.......hij is het niet waard,......en het klinkt mss hard om dat te zeggen over een dode, maar echt ik heb mijn redenen,.......

De dood, hopelijk blijft ze nog lang weg,.......want ik leef te graag,....

13:40 Gepost door Miss sex and the City | Permalink | Commentaren (6) |

Commentaren

De dood blijft toch iets raar he? Soms denk ik er wel over na maar nog niet teveel. Het gebeurt vooral als ik muziek luister dat ik begin na te denken over dat liedje en me afvraag of het eventueel iets zou kunnen zijn voor op mijn begrafenis.

Gepost door: Voetje | 13-11-11

Reageren op dit commentaar

Mijn begrafenismuziek staat hier op mijn laptop. Ik wil ook geen kerkelijke begrafenis, maar ben wel gelovig. Raar te vatten, maar ik wil niet dat jan , piet en pol naar de kerk komen omdat ze doodsprentjes willen verzamelen!
Ik wil de youtube-filmpjes van mijn liedjes laten spelen , voorafgegaan door voorgelezen teksten , waarom ik die liedjes precies gekozen heb.
Ik wil een hele sobere kist, een eco-kist maar die zijn in Belgie gewoon niet te krijgen!
Ik heb het mijn man al uitgelegd , wat ik precies wil!

Jammer van je vriendin, ze zou idd het verleden achter haar moeten kunnen laten! En als het niet lukt , op therapy gaan daarvoor!
liefs
Chrissebie

Gepost door: christa | 14-11-11

Reageren op dit commentaar

ps , heb je al een naam voor je lief??

Gepost door: christa | 14-11-11

Reageren op dit commentaar

De naam wordt 22 november bekend gemaakt,.......en ja, dat heeft een specifieke reden :-)

Gepost door: Misssexandthecityandme | 14-11-11

Reageren op dit commentaar

Ik leef zelf ook heel erg graag! Ik heb ook al veel meegemaakt maar laat me niet doen.

Ik heb soms ook de neiging om over mensen die zich laten hangen te denken: allé, herpakt uzelf toch eens, doe niet zo 'zwak'. Maar dan moet ik mezelf steeds even bewust worden dat ik zelf denk ik best wel heel erg sterk ben en dat ik dat niet op iedereen mag projecteren.

Ik hoop in ieder geval dat je vriendin toch de kracht gaat vinden om in een opwaartse spiraal terecht te komen :)

Gepost door: justm3 | 22-11-11

Reageren op dit commentaar

Ja, ik heb ook al veel meegemaakt,......maar wil dat vooral niet teveel oprakelen,....want dan blijf ik in het verleden leven en dat is een fout die ik in het verleden al eens maakte :-),......maar ook ik heb vaak het idee van, komaan leef!!! Je krijgt een 2de kans, neem ze, maar ja, blijkbaar zijn wij echte overlevers hé :-)

Gepost door: Misssexandthecity | 23-11-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.